|
Yas Güzel
Sanatlar Akademisi’nde resim ögrenimi yapti.1929’da
Paris’e gitti.Dört yil Andre Lhote’un
Atölyesi’nde resim çalisti.1930’da
Paris’te Bedri Rahmi ile tanisti.1936 yilinda
iki sanatçi Istanbul’da yasamlarini birlestirdiler.O
günden sonra , Türkiye’de bir Türk
Sanatçisi olarak yasayan Eren Eyüboglu ,
Anadolu’yu dolasti.
Anadolu cografyasi , kültür zenginlikleri
ve Anadolu insani , resimlerinin esin kaynagi oldu.”Türkiye’yi
hiçbir zaman ikinci yurdum olarak görmedim.1936
yilindan beri anayurdum oldu Türkiye.Daha önce
bilmedigim tanimadigim nice degerler buldum yeni ülkemde
”.Resme duyarli ve sorumlu bir sanatçi
idi Eren Eyüboglu.Hiç ödün vermedi,baskalari
sevsin diye resim yapmadi.
Hep aradi,sordu;”Bir resim yaparsin çok
iyidir,bir resim yaparsin fena degildir.Onu ‘iyice’
bir resim izler,’güzel’ bir resim,’çok
güzel’bir resim daha sonra.Ama çok
güzel bir resmi hiçbir sey izlemez.Bir çikmazdir
resim.Her zaman bilemezsin , bir önceki mi daha
iyiydi,bir sonraki mi daha iyi olucaktir.Yoksa o anda
yaptigin mi en iyisi , en güzelidir? Hem ne demek
‘iyi’, ’güzel’? Bir duvara
asilacak resim o duvarin sahibine göre güzeldir.Ama
resim, dekoratif amaçla yapilanlar hariç,
süsleme amaci tasimaz.
Bir duvari süslemek amaciyla yapmiyorum resimlerimi”,
ölümüne dek üretti sanatçi.”Kendi
yolumu bulduktan sonra , bu yolun önü tikanak
mi açik mi ilerledim mi, geriledim mi yoksa yerinde
mi saydim bilmiyorum.Bildigim tek sey var, çalismak
çabami ölüm elimden firçayi
alincaya dek sürdürmek.”Resimle mimarligin
isbirligi konusunda Bedri Rahmi’nin görüslerini
paylasan Eren Eyüboglu, esiyle birlikte Türkiye’de
, bu alanda ilk yapitlarini gerçeklestirdiler.
1953 yilinda, Etibank / Ankara için gerçeklestirdigi
mozaik çalismalarini, 4.Levent konut duvarlari
(1956-1957), Ankara Çocuk Hastanesi(1955),Hacettepe
Hastanesi(1954-1955),Istanbul Manifaturacilar Sitesi(1963-1965),Cerrahpasa(1978)
ve Haydarpasa Gögüs Hastaliklari Hastanesi
(1979) için yaptigi mozaik panolar izledi.
Ardinda binlerce resim, desen, seramik birakan Eren
Eyüboglu 30 Agustos 1988 günü, son otuz
yilini yasadigi Kalamis’taki atölye evinde
yasama gözlerini kapadi
| |
 |
|